Na 27 jaar lopen rond de wereld staat hij eindelijk op het punt thuis te komen
In een tijd waarin technologie en gemotoriseerd vervoer de wereld kleiner maken, loopt één man echt tegen de stroom in. Karl Bushby, een voormalig Britse paratroeper, is bezig met een indrukwekkende missie: de eerste persoon worden die rond de aarde loopt zonder enig gemotoriseerd vervoer te gebruiken. Zijn project, “The Goliath Expedition”, loopt al 27 jaar en nadert langzaam het einde. Terwijl Bushby door Hongarije trekt, staat hij op het punt de laatste 1.500 km van zijn avontuur af te leggen.
waarom hij begon en de regels van de tocht
De tocht van Bushby begon in 1998 in de buurt van Punta Arenas, Chili, toen hij 29 jaar oud was. Wat begon als een onschuldig praatje tussen vrienden, veranderde snel in een uitdaging die hij niet kon negeren. “Plotseling werd het een uitdaging,” vertelt hij. Die uitdaging groeide uit tot een levensdoel.
Voor Bushby waren de strikte regels die hij zichzelf oplegde van groot belang: geen gemotoriseerd vervoer en pas thuis zijn zodra hij te voet arriveert. “Als ik ergens vast kom te zitten, moet ik het uitzoeken,” zegt Bushby over zijn filosofie van doorzettingsvermogen en zelfredzaamheid.
De weg was vol hindernissen. Hij moest rondkomen van zijn geld, visa regelen en politieke barrières overwinnen. Ook kreeg hij te maken met de beperkingen tijdens de Covid-19-pandemie. Desondanks bleven Bushby’s voeten opmerkelijk in goede conditie.
wat hij onderweg tegenkwam
Zijn route voerde hem door de hitte van de Patagonische wildernis, over de torenhoge pieken van de Andes, en langs de lengte van Midden-Amerika en Mexico. In de Verenigde Staten zette hij zijn voettocht voort en stak uiteindelijk de immense uitgestrektheid van Rusland en Mongolië over, voordat hij de afgelegen hoeken van Azië bereikte.
Dit waren geen makkelijke stukken: woestijnen, jungles, en zelfs gebieden die door oorlogen waren geteisterd, maakten deel uit van zijn route. Bushby bleef vastbesloten zijn reis puur te houden en nam geen “shortcuts”.
Met de uiteindelijke thuiskomst in Hull, England in zicht, voelt Bushby gemengde emoties. Het doel dat hem bijna drie decennia dreef, loopt naar een einde. “Het is moeilijk om je aan te passen en dat zal duidelijk het geval zijn,” merkt hij op.
ontmoetingen en de laatste stappen
Een opvallend deel van zijn tocht zijn de mensen die hij tegenkwam. “99% van de mensen die ik ontmoet heb, waren het allerbeste in de menselijkheid,” deelt hij. Zijn ontmoetingen waren niet eenzaam; ze waren vaak vriendschappelijk en openbarend.
Die ervaringen hebben ook zijn advies gevormd: “Je moet avontuur zoeken. Je moet zien hoe de wereld werkelijk is – en de mensen die erin leven. Het is een van de beste opleidingen die je zult krijgen.”
Terwijl Bushby zich klaarmaakt om zijn thuisstad in 2026 te bereiken, wacht zijn moeder in Hull hoopvol op zijn terugkeer. Deze mijlpaal betekent niet alleen het einde van een fysieke reis, maar ook het afsluiten van een levenslange zoektocht naar zingeving door doorzettingsvermogen en wilskracht. Bushby heeft met zijn toewijding laten zien hoe één droom kan uitgroeien tot een levensmissie die de grenzen van de menselijke vastberadenheid op de proef stelt.